Po wielu miesiącach pracy szybowiec PW-2D Gapa został pomyślnie oblatany. Tym samym Muzeum ma kolejny latający eksponat – jeden z dwóch obecnie latających szybowców tego typu.
Egzemplarz PW-2D Gapa SP-3515 (numer fabryczny U-04, rok produkcji 1991) został oblatany przez Januarego Romana 16 lutego 1991 roku. Do Muzeum został przekazany w 2006 roku przez Aeroklub Podkarpacki jako sprawny technicznie, jednak niezdatny do wykonywania lotów. Szybowiec był wcześniej używany przez Stowarzyszenie Lotnicze Bractwo Podwójnej Mewy.
Po niemal dwóch dekadach magazynowania w 2025 roku rozpoczęto szeroko zakrojone prace remontowo-konserwatorskie mające na celu przywrócenie szybowcowi sprawności lotnej. Po ich zakończeniu szybowiec uzyskał nowy znak rejestracyjny SP-GMLP i zdatność do lotu w kategorii K6E Eksperymentalna, UL-G Ultralekki szybowiec.
PW-2D Gapa to polski szybowiec szkolno-treningowy opracowany w latach 80. XX wieku na Politechnice Warszawskiej przez zespół konstruktorski kierowany przez dr inż. Romana Switkiewicza. Konstrukcja została zaprojektowana jako nowoczesny, lekki i ekonomiczny szybowiec przeznaczony do szkolenia podstawowego. Dzięki charakterystycznej sylwetce oraz bardzo dobrym właściwościom pilotażowym Gapa stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich konstrukcji szybowcowych końca XX wieku.
Historyczny pierwszy oblot szybowca wykonał pilot doświadczalny January Roman 25 lipca 1985 roku w Warszawie na egzemplarzu U-02. Drugi prototyp oblatano 18 grudnia 1985 roku. Łącznie podczas prób wykonano 85 lotów w czasie 25 godzin. Już rok później szybowiec uzyskał Świadectwo Typu Sprzętu Lotniczego, co otworzyło drogę do rozpoczęcia produkcji seryjnej. W sierpniu 1986 roku Gapa została wykorzystana podczas szkolenia studentów Politechniki Warszawskiej w szkole szybowcowej „Żar”, wykonując około 500 lotów szkoleniowych wraz z lotami instruktorskimi. Konstrukcja szybko zdobyła również uznanie środowiska lotniczego — w 1987 roku podczas wystawy polskich konstrukcji lotniczych zbudowanych poza przemysłem, zorganizowanej na Politechnice Warszawskiej, szybowiec zdobył pierwsze miejsce
Produkcją seryjną zajęły się Doświadczalne Warsztaty Lotniczych Konstrukcji Kompozytowych oraz Politechnika Warszawska. W kolejnych latach konstrukcja była rozwijana i modernizowana.
Łącznie wyprodukowano jedynie 19 egzemplarzy szybowca PW-2D Gapa, co dziś czyni tę konstrukcję wyjątkowo rzadką. Polskie szybowce trafiły również za granicę —m.in. 6 szt. do Stanów Zjednoczonych, 3 szt. do Japonii, 1 szt. do Meksyku oraz 2 szt. do Kolumbii.
Od teraz muzealna Gapa będzie uczestniczyć w pokazach i plenerowych wydarzeniach lotniczych jako żywe świadectwo historii polskiego szybownictwa. Publiczność będzie miała okazję zobaczyć nie tylko samą konstrukcję, ale również jej możliwości lotne — dokładnie tak, jak prezentowały się one przed laty.
Co ciekawe, odwiedzający Muzeum Lotnictwa Polskiego mogą zobaczyć również inny egzemplarz szybowca PW-2D Gapa pieczołowicie odrestaurowany jako eksponat statyczny, prezentowany na wystawie „Z wiatrem i pod wiatr – lotnictwo cywilne”, otwartej w nowym hangarze Muzeum pod koniec sierpnia 2025 roku.